گر همچو رعد، نعره برآریم همزمان

یادت چو آتش از دل بی تاب بگذرد

ترسم که چاره ای نکند نوش دارویی

زین موج خون که از سر سهراب بگذرد

کی خواب خوش به دیدهء ارباب بگذرد