در آن ستاره کسی ست

به دست مرگ سپارد توان و تاب مرا

تنت، که جای به جا، چشمه چشمه خون شد

به رنگ چشمه خون کرد آفتاب مرا

که جز نگاه پریشان او درین ایام

کسی نمی دهد از آسمان جواب مرا