جان ناشکیبایی

چون من، نشسته کنار دریچه،

تنهایی

دل گداخته ای،

که نیمه شب ها همراه غصه های من است

در آن ستاره، من احساس می کنم، همه شب

کسی به ماتم این خلق، در گریستن است.