ای همرهان کجایید؟ ای مردمان کجایم؟

با دیدگان بسته، در تیرگی رهایم

پر کرد سینه ام را فریاد بی شکیبم

با من سخن بگویید ای خلق، با شمایم!

شب را بدین سیاهی، کی دیده مرغ و ماهی