پر کرد سینه ام را فریاد بی شکیبم

با دیدگان بسته، در تیرگی رهایم

ای همرهان کجایید؟ ای مردمان کجایم؟

با من سخن بگویید ای خلق، با شمایم!

شب را بدین سیاهی، کی دیده مرغ و ماهی

ای بغض بی گناهی بشکن به های هایم