ای بغض بی گناهی بشکن به های هایم

پر کرد سینه ام را فریاد بی شکیبم

با من سخن بگویید ای خلق، با شمایم!

شب را بدین سیاهی، کی دیده مرغ و ماهی

سرگشته در بیابان، هر سو دوم شتابان

دیو است پیش رویم، غول است در قفایم

بر توده های نعش است پایی که می گذارم