سرگشته در بیابان، هر سو دوم شتابان

با من سخن بگویید ای خلق، با شمایم!

شب را بدین سیاهی، کی دیده مرغ و ماهی

ای بغض بی گناهی بشکن به های هایم

دیو است پیش رویم، غول است در قفایم

بر توده های نعش است پایی که می گذارم

بر چشمه های خون است چشمی که می گشایم