آن همرهان کجایند؟ این رهزنان کیانند

بر چشمه های خون است چشمی که می گشایم

در ماتم عزیزان، چون ابر اشک ریزان

با برگ همزبانم، با باد هنموایم

تیغ است بر گلویم، حرفی ست با خدایم

سیلابه های درد است رمزی که می نویسم

خونابه های رنج است شعری که می سرایم