تا حال دل بگوید، آوای نارسایم

چون نای بینوا، آه، خاموش و خسته گویی

مسعود سعد سلمان، در تنگنای نایم

ای همنشین دیرین، باری بیا و بنشین

شب ها برای باران گویم حکایت خویش

با برگ ها بپیوند تا بشنوی صدایم

دیدم که زردرویی از من نمی پسندی