شب ها برای باران گویم حکایت خویش

مسعود سعد سلمان، در تنگنای نایم

ای همنشین دیرین، باری بیا و بنشین

تا حال دل بگوید، آوای نارسایم

با برگ ها بپیوند تا بشنوی صدایم

دیدم که زردرویی از من نمی پسندی

من چهره سرخ کردم با خون شعرهایم