با برگ ها بپیوند تا بشنوی صدایم

ای همنشین دیرین، باری بیا و بنشین

تا حال دل بگوید، آوای نارسایم

شب ها برای باران گویم حکایت خویش

دیدم که زردرویی از من نمی پسندی

من چهره سرخ کردم با خون شعرهایم

روزی از این ستمگاه خورشیدوار بگذر