دیدم که زردرویی از من نمی پسندی

تا حال دل بگوید، آوای نارسایم

شب ها برای باران گویم حکایت خویش

با برگ ها بپیوند تا بشنوی صدایم

من چهره سرخ کردم با خون شعرهایم

روزی از این ستمگاه خورشیدوار بگذر

تا با تو همچو شبنم بر آسمان برآیم.