من چهره سرخ کردم با خون شعرهایم

شب ها برای باران گویم حکایت خویش

با برگ ها بپیوند تا بشنوی صدایم

دیدم که زردرویی از من نمی پسندی

روزی از این ستمگاه خورشیدوار بگذر

تا با تو همچو شبنم بر آسمان برآیم.