صدای مرغ حق، بار دگر چون آخرین آهی که از چاهی برون آید

گل سرخ شفق پژمرد،

گوهرهای رنگین افق را تیرگی ها برد

«چه جای چاه، از ژرفای نومیدی» چنین برخاست:

« مگر اسفندیاری، رستمی، از خاک برخیزد

که این دل مرده شهر مردمانش سنگ را