هر روز در نور و نسیم بامدادان

با هر زبانش داستانی ست

من هر سحر می خوانمش، چونان کتابی

می تابد از او در وجودم آفتابی

با اولین لبخند خورشید

با من سخن می گوید این بید:

«می دانی، ای فرزند، روزی، روزگاری