اندیشه نیکت چو خورشیدی فرا راه

نیروی تدبیر تو، نور دانش تو

بر نیمی از روی زمین فرمانروا بود؟

گفتار نیکت، پرتوی از جان آگاه

کردار نیکت، سروری را رهگشا بود