بر رسم و راه داد می خواهد جهان را

نادانی و سستی، کژی، اندیشه بد

در پیشگاه او گناه است

همواره سوی داد خواند مردمان را

دشت سخن را طبع سرشارش سمند است

پندی اگر می بایدت دنیای پند است