پندی اگر می بایدت دنیای پند است

بر رسم و راه داد می خواهد جهان را

همواره سوی داد خواند مردمان را

دشت سخن را طبع سرشارش سمند است

هرگز نه اهل ماتم و تسلیم و خواری

هرگز نه اهل ناله و نفرین و زاری

حتی در آن دوران که پیری مستمند است