مصرع نخست · شماره 13سایه که باشد شبی کان رشک ماه و آفتابشاعرسایهاثرنیازقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.10وه که گر روزی به چنگ من در افتد دامنش#11در سراپای وجودش هیچ نقصانی نبود#12گر نبودی این همه نامهربانی کردنش#13سایه که باشد شبی کان رشک ماه و آفتابانتخابشده14در شبستان تو تابد شمع روی روشنش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 13 از «نیاز» است.سطر پیشینگر نبودی این همه نامهربانی کردنش→سطر بعدیدر شبستان تو تابد شمع روی روشنش←