مصرع دوم · شماره 20آوازه ی جاودانه از توستشاعرسایهاثربهانهقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.17پیش تو چه توسنی کند عقل؟#18رام است که تازیانه از توست#19من می گذرم خموش و گمنام#20آوازه ی جاودانه از توستانتخابشده21چون سایه مرا ز خاک برگیر#22کاینجا سر و آستانه از توست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 20 از «بهانه» است.سطر پیشینمن می گذرم خموش و گمنام→سطر بعدیچون سایه مرا ز خاک برگیر←
شاعرسایهشاعرسایهشاعرسایهشاعرسایه