بزم تو مرا می طلبد، آمدم ای جان

وقت است که بنشینی و گیسو بگشایی

تا با تو بگویم غم شب های جدایی

من عودم و از سوختنم نیست رهایی

تا در قفس بال و پر خویش اسیرست

بیگانه ی پرواز بود مرغ هوایی