کاین موج سر آسیمه بلند است و نگون است

فرزانه چه دریابد و دیوانه چه داند؟

از مستی این باده که هروز فزون است

ماهی ست نهان بر سر این بحر پریشان

حالی و خیالی ست که بر عقل نهد بند

این طرفه چه آهوست کزو شیر زبون است؟

آن تیغ کجا بود که ناگه رگجان زد؟