خواهم که ز زنار دو صد خرقه نماید

چون بر رخ ما عکس جمال تو برآید

بر چهره ما خاک چو گلگونه نماید

ترسابچه گوید که بپوشان که نشاید

اشکم چو دهل گشته و دل حامل اسرار

چون نه مهه گشتست ندانی که بزاید