کز نفس تو دم به دم می شنویم بوی جان

آه که می زند برون، از سر و سینه موج خون

من چه کنم که از درون دست تو می کشد کمان

پیش وجودت از عدم زنده و مرده را چه غم؟

پیش تو، جامه در برم نعره زند که بر درم

آمدمت که بنگرم گریه نمی دهد امان