چو بادریادلان افتی، قدح چیست

که سوز سینه ی نی ها به من ده

تن آسایان بلایش بر نتابند

بلی من گفتم، آن بالا به من ده

به جام آسمان دریا به من ده

گدایان همت شاهانه دارند

تو آن بی زیور زیبا به من ده