تمام شب به خیال تو رفت و می دیدم

زهی خیال که دستی در آن کمر می زد

دریچه ای به تماشای باغ وا می شد

دلم چو مرغ گرفتار بال و پر می زد

که پشت پرده ی اشکم سپیده سر می زد