دوستان بر سر پیمان درست اند، بیا

مژده ای دل که گلستان شده بیت الحزنت

بر لبت مژده ی آزادی ما می گذرد

جان صد مرغ گرفتار فدای دهنت

که نگون باد سر دشمن پیمان شکنت

خود به زخم تبر خلق در آمد از پای

آن که می خواست کزین خاک کند ریشه کنت