مصرع نخست · شماره 17از آفتاب گرمی دست تو می چشمشاعرسایهاثرخون بهاقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.14کاین رنگ و بوی گل همه از نافه های توست#15پنهان شدی چو خنده در این کوهسار و باز#16هر سو گذار قافله های صدای توست#17از آفتاب گرمی دست تو می چشمانتخابشده18برخیز کاین بهار گل افشان برای توست#19با جان سایه گرچه در آمیختی چو غم#20ای دوست شاد باش که شادی سزای توست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 17 از «خون بها» است.سطر پیشینهر سو گذار قافله های صدای توست→سطر بعدیبرخیز کاین بهار گل افشان برای توست←