زان پیش که جان را ز تو وقت سفر آید

در چاه زنخدان تو هر جان که وطن ساخت

زود از رسن زلف تو بر چرخ برآید

هین توشه ده از خوشه ابروی ظریفت

از دعوت و آواز خوشت بوی دل آید

لبیک زنم نفخه خون جگر آید