کی خون دلی بود که در کار نبردیم

سرسبزی آن خرمن گل باد اگر چند

از باغ تو جز سرزنش خار نبردیم

بی رنگی ام از چشم تو انداخت اگر نه

تا روشنی چشم و دل سایه از آن روست

از آینه ای منت دیدار نبردیم