سرافراز باد آن درخت همایون

بلندا سرما که گر غرق خونش

ببینی، نبینی تو هرگز زبونش

کزین سرنگونی نشد سرنگونش

تناور درختی که هر چه ش ببری

فزون تر بود شاخ و برگ فزونش