جایی که قاصدان سحر راه گم کنند

کو پای آن که باز به کوی شما رسم

آنجا مگر به یری باد صبا رسم

من مانده در غروب بیابان کجا رسم

در راه عشق او چه سواران که پی شدند

آنگاه من، پیاده ی بی دست و پا رسم؟