خدای را که دگر جرعه ای از آن می لعل

بیا که ما ره میخانه ی سحر دانیم

زمانه فرصت پروازم از قفس ندهد

وگرنه ما هنر رقص بال و پر دانیم

به ما ببخش که ما قدر این گوهر دانیم

طریق سایه اگر عاشقی ست عیب مکن

ز کارهای جهان ما همین هنر دانیم