امی بس غم و شادی که پس پرده نهان است

امروز نه آغاز و نه انجام جهان است

گر مرد رهی غم مخور از دوری و دیری

دانی که رسیدن هنر گام زمان است

تو رهرو دیرینه ی سر منزل عشقی