تیز برخیز ازین مجلس و بگریز چو باد

که به جز کشته ی عاشق نکند از تو عبور

ن طبل تهی Ĥ در فروبند برین معرکه که ک

گوش گیتی همه کر کرد ز غوغای غرور

تا غباری ننشیند به تو از اهل قبور

مرگ می بارد ازین دایره ی عجز و عزا

شو به میخانه که آنجا همه سورست و سرور