چه نقش های که ازین دست می نگارندم

چه جای خواب که هر شب محصلان فراق

خیال روی تو بر دیده می گمارندم

هنوز دست نشسته ست غم ز خون دلم

کدام مست، می از خون سایه خواهد کرد

که همچو خوشه ی انگور می فشارندم