مصرع نخست · شماره 17آیینه ی ما زنگ کدورت نپذیردشاعرسایهاثرمهرگیاقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.14با این همه زنجیر به رقص آی و رها باش#15چون خال که بر کنج لب یار خوش افتاد#16ای نکته تو هم در دهن دوست بجا باش#17آیینه ی ما زنگ کدورت نپذیردانتخابشده18ای غم به رخ سایه سرشکی ز صفا باش#19تا زنده دلان داروی دل از تو بجویند#20ای شعر دل انگیز همان مهرگیا باش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 17 از «مهرگیا» است.سطر پیشینای نکته تو هم در دهن دوست بجا باش→سطر بعدیای غم به رخ سایه سرشکی ز صفا باش←