چنین نشسته بع خاکم مبین که در طلبت

وفا نگر که دلم پای بست توست هنوز

به هیچ جام دگر نیست حاجت ای ساقی

که مست مستم از آن جرعه ی نخست هنوز

سمند همت ما چابک است و چست هنوز

به آب عشق توان شست پاک دست از جان

چه عاشق است که دست از جهان نشست هنوز