سمند همت ما چابک است و چست هنوز

به هیچ جام دگر نیست حاجت ای ساقی

که مست مستم از آن جرعه ی نخست هنوز

چنین نشسته بع خاکم مبین که در طلبت

به آب عشق توان شست پاک دست از جان

چه عاشق است که دست از جهان نشست هنوز

ز کار دیده و دل سایه بر مدار امید