بیا ای چشم روشن بین که خورشیدی عجب زادم

من آن صبحم که ناگاهان چو آتش در شب افتادم

ز هر چاک گریبانم چراغی تازه می تابد

که در پیراهن خود آذرخش آسا درافتادم

چو از هر ذره ی من آفتابی نو به چرخ آمد