صفای اشک تو باد ای خراب گنج امید

دریغ جان فرورفتگان این دریا

که رفت در سر سودای صید مروارید

نبود در صدفی آن گوهر که می جستیم

ندانم آن که دل و دین ما به سودا داد

بهای آن چه گرفت و به جای آن چه خرید

سیاه دستی آن ساقی منافق بین