مصرع نخست · شماره 7گنج بی قدرم به دست روزگار مرده دوستشاعرسایهاثرخوابقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.4کاسمان عمری ست تا یکریز می بارد مرا#5آخرین پیمانه ی شبگیر این خمخانه ام#6تا کدامین مست درد آشام بگسارد مرا#7گنج بی قدرم به دست روزگار مرده دوستانتخابشده8آن گهم داند که خود در خاک بسپارد مرا#9گرچه مرگم پیش تر از فرصت دیدار توست#10همچنان شوق وصالت زنده می دارد مرا#دربارهٔ این سطرسطر شماره 7 از «خواب» است.سطر پیشینتا کدامین مست درد آشام بگسارد مرا→سطر بعدیآن گهم داند که خود در خاک بسپارد مرا←