مصرع دوم · شماره 10همچنان شوق وصالت زنده می دارد مراشاعرسایهاثرخوابقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.7گنج بی قدرم به دست روزگار مرده دوست#8آن گهم داند که خود در خاک بسپارد مرا#9گرچه مرگم پیش تر از فرصت دیدار توست#10همچنان شوق وصالت زنده می دارد مراانتخابشده11سینه ی صافی گفتم پیش چشم روزگار#12تا درین آیینه هر کسی خود چه انگارد مرا#13سایه گر خود در هوایت خاک گردد باک نیست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 10 از «خواب» است.سطر پیشینگرچه مرگم پیش تر از فرصت دیدار توست→سطر بعدیسینه ی صافی گفتم پیش چشم روزگار←
شاعرسایهشاعرسایهشاعرسایهشاعرسایه