که می مستی او اظهار دارد

ز ما کاری مجو چون داده ای می

که می مر مرد را بی کار دارد

دلم افتان و خیزان دوش آمد

دویدم پیش و گفتم باده خوردی

نمی ترسی که عقل انکار دارد

چو بو کردم دهانش را بدیدم