ای گل تازه رخ زرد تو چیست

چند کاهد ز غم و رنج تنت

که تنم کاست ازین کاستنت

شاعر سوخته دل درد تو چیست

نوز نشکفته چرا پژمردی

شاد ناگشته ز غم افسردی

شد خزان تازه بهار تو چرا