هر کجا هست گلی می چینند

می ز هر جام که شد می نوشند

با بد و نیک جهان می جوشند

نه به مانند تو نازک بین اند

هر شبی با صنمی دمسازند

هر دمی دل به کسی می بازند

کام خود از گل و می می گیرند