مصرع نخست · شماره 29نگه کن که راه دلم چون زدندشاعرسایهاثرساقی نامهقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.26که چندین نوای خوشم یاد داد#27برفت و برفتند از خود برون#28سراپرده بردند در دشت خون#29نگه کن که راه دلم چون زدندانتخابشده30که این زخمه در پرده ی خون زدند#31بیا ساقی آن می که چون بنگریم#32ز خون سیاووش یاد آوریم#دربارهٔ این سطرسطر شماره 29 از «ساقی نامه» است.سطر پیشینسراپرده بردند در دشت خون→سطر بعدیکه این زخمه در پرده ی خون زدند←