مصرع نخست · شماره 49خردمند دیرینه خوش می گریستشاعرسایهاثرساقی نامهقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.46که ناگه فرو ریخت چون ارغوان#47چه پر خون نوشتند این سرگذشت#48دلی کو کزین غصه پر خون نگشت؟#49خردمند دیرینه خوش می گریستانتخابشده50اگر مرگ داد است بیداد چیست؟#51بیا ساقی آن می که چون روشنی#52به روز آرد این شام اهریمنی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 49 از «ساقی نامه» است.سطر پیشیندلی کو کزین غصه پر خون نگشت؟→سطر بعدیاگر مرگ داد است بیداد چیست؟←