به روز آرد این شام اهریمنی

خردمند دیرینه خوش می گریست

اگر مرگ داد است بیداد چیست؟

بیا ساقی آن می که چون روشنی

به من ده کزین دامگاه هلاک

بر آیم به تدبیر آن تابناک

جهان در ره سیل و ما در نشیب