وامدار است شاخ آتش جو

هم به خورشید باز می گردند

برگ، چندان که نور می گیرد

باز پس می دهد چو می میرد

وام خورشید می گزارد او

شاخه در کار خرقه دوختن است

در خیالش سماع سوختن است